Het enige echte voordeel van een avondklok is natuurlijk het stoppen van al die kwebbelteevee. Abusievelijk ook wel talkshow genoemd. Waar we bijna een virusjaar lang alsmaar hetzelfde horen. Over al die dingen die we allang weten of al honderd keer hebben gehoord. Van steeds dezelfde koppen die zich voor elk nieuw wissewasje naar de studio spoeden. Mediageil als ze zijn. Die mogen dan straks niet meer naar de studio.

We zijn langzaam murw geslagen door het ‘nieuwe normaal’. Door de lege Brink, de rustige Overstraten, de fietspaden zonder appende schooljeugd. Die nu thuis zit met hun nieuwe docenten die pa en ma blijken te heten. En die ook nog eens geen verstand hebben van al die zaken die op school onderwezen worden. Waar hebben die ouders ooit hun achterstand opgelopen? Nou gewoon op school. Als ze eens een keer een jaartje niet zo goed hadden opgelet. Werden afgeleid door iets veel belangrijkers als een nieuw vriendje of vriendinnetje. Dan deed je gewoon een jaartje over en had je maar geen dure bijlessen. Geen haan die er later ooit naar kraaide. Kunnen we in Nederland niet collectief afspreken dat een jaartje overslaan op life time geen donder uitmaakt. Dat we dan allemaal dezelfde achterstand hebben.

En dat de kinderopvangtoeslag zonder enige uitzondering naar alle ouders met kinderen gaat die proberen thuis hun kinderen nog wat wijs te maken. Voor die toeslag verzinnen we nog wel een andere naam. Politiek iets handiger. Want ook Mark de Derde had de laatste jaren even niet goed opgelet en kon net niet zijn derde diploma ophalen. Maken we ons in Nederland ook niet meer zo druk over. Het ging meer over het vallen van de sneeuw dan van het kabinet. En de premier? Die schakelde al snel over in de verkiezingsmodus. Ging naar zijn tienminutengesprekje met de koning heel populair op de fiets.