Nog nooit was een zomervakantie boeken zo leuk. De voorpret met geen pen te beschrijven. Iedereen wil weer overal heen. En alsof ze geen overheidssteun hadden aangevraagd, dwalen we weer trouw over de booking.coms van deze wereld. Met een druk op de knop bestellen we ons eigen sprookje. Dat stond vroeger in dikke papieren reisfolders. Daar zat je maanden in te snuffelen. Stapels op de huiskamertafel en elk gezinslid mocht wat aankruisen. En als we er uit waren, ging vader en soms moeder naar het reisbureau.

Daar gingen ze er bij het vastleggen van de reis eens goed voor zitten. Het was tenslotte toen nog een behoorlijke rib uit je lijf. Het advies, het reispakket, de verzekeringen en nog wat extra’s werden door de adviseur behendig bij de klant door de vakantiestrot geduwd. Maar die klant surft tegenwoordig niet alleen op zee, maar ook op het wereldwijde net. Hij zoekt het allemaal zelf wel uit. Vergelijkt en maakt vaak in één zondagmiddag zijn keus. Daar kon D-reizen niet tegenop. Het fysieke faillissement was vorige week een feit. We moeten het nu helemaal zelf doen. Maar dat is in deze vakantievirustijd nog niet zo makkelijk. De nog steeds niet terugbetaalde vouchers van vorig jaar spreken boekdelen. Kortom, we gaan deze zomer voor de avonturenvakantie. Inclusief de sprookjes waarin we blijven geloven: het komt allemaal goed.

Dus vloog vorige week een toestel met proefkonijnen naar de zon. Met Cor en Don, die zelf nog niet eens gevaccineerd waren. Geef niks. Alle appartementen aan de altijd gezellige Teststraat waren in no time geboekt. Het gaat zoals al die jaren om het vakantiegevoel. Om het andere decor, met een cocktail in je hand. En o ja, dit jaar krijg je er een PCR-test bij, altijd mondkapjes en wie weet ben je straks de gelukkige met een vakantie-quarantaineverlenging. Met op je kamer bezorgde pizza’s. Er gaat niets boven een all inclusive.