Waarom is op een terrasje zitten zo populair? Is het omdat je dan laat zien dat je niet hoeft te werken? Zij wel, maar jij niet? Maar werken kunnen we overal tegenwoordig, ook op het terras. Zo las ik heerlijk van het zonnetje genietend op de Brink een artikel over niks doen. Er waren maar liefst 5 nieuwe boeken over dit onderwerp tegelijk uitgegeven. Niets doen, oftewel luieren. Zelf ben ik daar aardig bedreven in geraakt. Als kind werd ik er al van beschuldigd door mijn natuurkundeleraar. Hij had speciaal voor mij klassikaal de wet van Stet opgetuigd: 0=0, ik doe niets en ik ga ook niks doen. Ik begreep toen al niet waar hij zich zo druk over maakte. Wat is er mis met niks doen?

Tijdens het niks doen heb je alle tijd om over allerlei zaken na te denken en te filosoferen. Dat wil dan toch zeggen dat je wel iets aan het doen bent? De uitspraak “zit je weer te niksen” is voor luiaards een compliment. Maar goed. Boeken over niks doen. Laten we trouwens vaker iets niet doen. Zoals bomen kappen, zonnevelden aanleggen, bladblazers kopen, onzin uitkramen, altijd gelijk willen krijgen en leven in angst.

Laat ik hierbij de generatie nix niet vergeten. Een verloren generatie jongeren uit de jaren 80. Een generatie die van alles wilde doen, maar door ongunstige sociaal maatschappelijke omstandigheden niet veel konden doen. Ze kwamen na de babyboomgeneratie en vielen overal buiten, hadden weinig kansen op de arbeidsmarkt en konden er zelf nix aan doen. Een sprongetje naar de coronajongeren van nu is snel gemaakt.

De Rus Oblomov uit het gelijknamige boek (1858) van Ivan Gontsjarov besluit niet meer van de bank te komen en alles maar te laten gebeuren in zijn leven. Kan ook. In dat geval adviseer ik te investeren in een heel luxe en comfortabele bank. Niks vervelender dan rugklachten.

www.stetsproducties.nl