Column Marcel Schoemaker: Droogkloot

In de volle stiltecoupé lag nog een rugzak op een vrije zitplaats. Een zojuist ingestapte vrouw van middelbare leeftijd probeerde de aandacht te trekken van de eigenaar van de rugzak. In iets wat leek op gebarentaal deed ze haar best om de zitplaats te bemachtigen. De festivalganger met een zomertreinkaart was echter met headset en al te verdiept in zijn iPhone om maar iets te merken. Dat was een klusje voor de hoofdconducteur die net de coupé was binnengekomen. Er moest gehandhaafd worden. De bodycam ging aan en de festivalganger werd op zijn schouder getikt. Hij schrok alsof hij uit een nachtmerrie stapte. En tot teleurstelling van de rest van de coupé pakte hij zijn rugzak van de stoel en liet de nog steeds gebarende vrouw vriendelijk plaatsnemen. De VAR hoefde niet in te grijpen. Niks aan de hand. Zou het lukken een zomer lang?

Bestaat de echte komkommertijd nog? Of zijn we zo gewend geraakt aan al die ‘juice’ dat we ons elke dag van het jaar wel ergens druk over lopen te maken. Je hoeft niet heel veel bijzonders te doen om in de headlines van het nieuws te komen. Lokaal kom je al een heel eind met een aanrijding tussen een   e-bikende pensionado en een te snel rijdend Golfje. Een kleine slang in je achtertuin is ook goed voor een paar dagen nieuws. Want ja, de baby van acht maanden had zomaar aangevallen kunnen worden. Maar gelukkig bleek uit het interview met de mensen van de dierenambulance dat de slang helemaal niet giftig was. En zo kabbelen we door de zomer. Waarbij het weer en klimaat nu toch wel steeds steviger op numero uno komen te staan. Nu in de aanbieding: dreigend watertekort. Daar is genoeg dramatiek uit te halen. Toch is er door al dit soort opgefokte berichten een sterke behoefte aan wat tegengeluiden en de terugkeer van de ouderwetse droogkloot.