Column Rob Oostenrijk: Laatste wens

Hoe ziet jouw uitvaart eruit? Zelf besteed ik er eigenlijk weinig gedachten aan. Ik wil gecremeerd worden. En verder denk ik dat mijn zoon en vrienden heel goed in staat zijn een mooie vorm voor het afscheid te vinden. Zelfs over wat er met mijn as moet gebeuren heb ik geen specifieke gedachten.

Toch kan het waardevol zijn om dingen te bespreken. De voorgesprekken die ik heb met mensen brengen vooral rust. Het idee dat het wel goed komt, de grote lijnen zijn uitgezet en alle aandacht weer op het leven kan worden gericht.

Ik benadruk altijd dat een uitvaart draait om degene die is overleden én om degenen die dat niet zijn… Zij zijn het immers die afscheid gaan nemen van iemand waar ze van hielden en dat willen ze ook op een manier die bij hén past.

Ik hoorde van een gezin dat echt ruzie heeft gekregen doordat de moeder alles had beschreven. Twee van de kinderen wilden zich daar strikt aan houden, terwijl de derde ook graag zijn eigen invulling aan het afscheid had gegeven. Daar was geen ruimte voor en dat heeft tot veel verdriet geleid.

Mijn advies is dus om grote lijnen uit te zetten: begraven of cremeren, wat is een locatie die goed zou passen, wat voor sfeer willen we met elkaar neerzetten, is er muziek die heel erg zou passen, dat soort zaken. Tegelijk wil je het niet in beton gieten en ruimte laten voor dingen die juist in die week van afscheid nemen naar boven komen. Misschien moet ik zelf toch ook eens wat dingen noteren, al ben ik nog lang niet van plan dood te gaan.

Rob Oostenrijk is uitvaartbegeleider in Deventer. Elke laatste woensdag van de maand schrijft hij op deze plek over zijn werk. Soms met nuttige informatie, soms met een verhaal uit de praktijk